Şeytan Allahın emrine karşı geldi çünkü kibir ve gururla hareket ederek Hz Adem karşısında secde etmeyi reddetti.
Şeytan neden Allah’a isyan etti sorusu, insanlık tarihinin en eski ve en düşündürücü sorularından biridir. Yaratılışın ilk dönemlerinde geçen bu olay, sadece bir isyan hikayesi değil, aynı zamanda insanın iç dünyasında süregelen kibir, gurur ve teslimiyet sınavının da sembolüdür. Kur’an-ı Kerim’de A’râf Suresi 11-18, Sad Suresi 71-85 ve Bakara Suresi 34. ayetlerde Allah’ın Adem’i yaratıp meleklere ona secde etmelerini emrettiği anlatılır. “Biz meleklere ‘Adem’e secde edin’ dedik; hepsi secde etti, yalnız İblis etmedi, direndi ve kâfirlerden oldu” (Bakara, 2/34). Neden şeytan Allah’a karşı geldi secde etmedi sorusunun temelinde, onun kendi yaratılışına olan gururu yatar. “Ben ondan üstünüm, beni ateşten, onu çamurdan yarattın” diyerek Allah’ın emrine karşı geldi. Bu cümle, sadece bir itaatsizliği değil, bir yaratığın kendi Rabbine karşı akıl yürütmeye kalkışmasını temsil eder.
İblis’in düşüşü ve kibirle gelen lanet
İblis, Allah’ın buyruğunu reddederek aslında bir yaratılmışın Yaratıcıya başkaldırısını simgeler. Bu tavır, onun lanetlenmesine ve cennetten kovulmasına yol açtı. Allah ona kıyamet gününe kadar mühlet verdi, o ise insanları doğru yoldan saptırmaya ant içti. Bu olay, sadece teolojik bir hikâye değil, aynı zamanda insan psikolojisine dair evrensel bir ders içerir: kibir, aklı kör eder. İblis’in hatası, ilahi hikmeti kendi sınırlı aklıyla ölçmeye çalışmasıydı. Oysa emir, sorgulamak için değil, teslim olmak içindi. İşte bu yüzden onun düşüşü, sadece bir emre itaatsizlik değil, gururun Tanrı’nın iradesine karşı duruşunun sembolüdür.
İtaatin anlamı ve insanın sınavı
Şeytanın isyanı, insanın yaratılış serüveninde dönüm noktası olmuştur. Çünkü bu olayla birlikte insan, iyilik ve kötülük arasında bir seçimle yüzleşmiştir. İblis’in laneti, aynı zamanda insanın imtihanının başlangıcıdır. Allah’ın huzurundan kovulan şeytan, insana düşman olmuş ve onu da aynı gurura sürüklemeye çalışmıştır. Bu açıdan bakıldığında, şeytanın hikayesi insan ruhundaki her kibirli düşüncenin bir yansımasıdır. Gurur, itaatin önüne geçtiğinde insan da İblis’in yoluna düşer.
Kibir ve Gurur en büyük düşman
Şeytanın Allah’a isyan etmesi, aklın ve gururun sınırını gösteren ilahi bir uyarıdır. İblis, kendini ateşin yüceliğiyle aldatmış, ama topraktan yaratılan insanın taşıdığı ruhu görememiştir. Gerçek yücelik, yaratılışın özünde değil, teslimiyettedir. Bu olay, insana her çağda şu gerçeği hatırlatır: Gurur, insanı Rabbinden uzaklaştırır; itaat ise onu yüceltir. Neden şeytan Allah’a karşı geldi secde etmedi sorusunun cevabı, sadece bir geçmiş olay değil, bugün de insanın içindeki benlik savaşının hikâyesidir.
Duanın kabul olmaması istenilen şeyin zararlı olması ya da cevabın ahirete ertelenmesidir. Dua bir ibadettir ve her duaya cevap vardır ama kabul hikmete tabidir.