Siyasetçiler neden vaatlerini tutmaz?

Siyasetçiler neden vaatlerini tutmaz sorusu, siyasal sistemlerin güven krizini anlamak için en sık sorulan sorulardan biridir. Seçim dönemlerinde verilen sözler, çoğu zaman toplumun duymak istediği umut cümleleridir. Ancak yönetim sorumluluğu başladığında, bu vaatler ekonomik gerçeklerle, bürokratik engellerle ve siyasi çıkar dengeleriyle çelişir. Halkın beklentisiyle iktidarın olanakları arasındaki fark büyüdükçe, vaatler unutulur ya da ertelenir. Tıpkı neden şeytan Allah’a karşı geldi secde etmedi kıssasında olduğu gibi, bireysel irade ile sistemin kuralları çarpıştığında ideal kaybolur, gerçekler öne çıkar.

Gerçek siyaset ve güç dengesi

Siyasetçiler, iktidara gelmek için halk desteğine, iktidarda kalmak içinse güç dengesine ihtiyaç duyar. Vaatlerin büyük kısmı kampanya stratejisinin ürünüdür; ekonomik kaynaklar, dış ilişkiler, bürokratik yapılar ve parti içi baskılar bu sözlerin gerçekleşmesini zorlaştırır. Yasama süreçleri, koalisyon anlaşmaları ve lobiler, kararları sınırlayan faktörlerdir. Böylece siyaset, ideal değil çıkar temelli bir denge oyunu haline gelir. Halk, “neden yapılmadı” diye sorarken; siyasetçi, “yapamadım çünkü sistem izin vermedi” cevabını verir.

Güven erozyonu ve toplumsal yorgunluk

Zamanla tekrarlanan tutulmamış sözler, toplumda güven kaybına yol açar. Halkın inancı azaldıkça katılım da düşer. Bu döngü, demokrasinin zayıflamasına neden olur. Oysa siyaset, güven üzerine kuruludur; verilen söz, sadece bir politika değil, ahlaki bir bağdır. Siyasetçi bu bağı kopardığında, halk artık sözlere değil, sonuçlara bakar. Vaatlerin tutulmaması yalnızca bireysel bir zafiyet değil, sistemsel bir sorundur. Çünkü güç, hesap verilebilirlikten uzaklaştığında, siyaset samimiyetini kaybeder.

Zaten demokrasi sistemi, yönetici ve etrafındakilerin hata yapmasına müsait bir sistemdir. İnsanoğlu ise her daim hata yapmaya meyillidir. Özellikle günümüzde mükemmel bir insan olmadığına göre mükemmel bir yönetici veya yönetici ekibi de mükemmel değildir. Yönetici diye adlandırılan yüzlerce insan içerisinden mutlaka çürük çıkacak ve kişisel menfaate göre kullanıma müsait olan demokrasiyi keyfi düşüncelerine göre kullanacaktır. Sorun insanda olduğu kadar demokrasi sistemindedir.