Neden Kuranı Kerim Okumalıyız?

İnsanoğlu, yaratılışından beri anlam arayışı içinde olmuş, kalbine huzur verecek hakikati bulmak istemiştir. Bu hakikat yolculuğunun en saf, en nurlu rehberi ise hiç şüphesiz Kuran-ı Kerim’dir. Çünkü o, sadece bir kitap değil; Yaradanın kuluna hitabı, kainat kitabının tercümesi ve kalpleri dirilten ilahi bir nefes gibidir. Kuranı okumak, bir metni seslendirmekten öte, insanın Rabbiyle doğrudan iletişime geçmesidir. Her ayet, insanın hem aklına hem kalbine seslenir; düşünmeyi, sabrı, merhameti ve şükrü öğretir. Kalp karardığında, akıl şaşırdığında, yollar karıştığında Kuran, karanlığa düşmüş bir kalbe yakılmış kandil gibidir. Onu okumak; varlık sebebini hatırlamak, dünyaya geliş gayesini yeniden kavramaktır.

Kuran-ı Kerimi okumak

Kuran okumak sadece dil ile yapılan bir ibadet değildir; aynı zamanda ruhun gıdası, kalbin ilacıdır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyurmuştur ki: “Sizin en hayırlınız, Kuranı öğrenen ve öğreteninizdir.” Bu hadis, Kuranı okumanın insanı sadece manen değil, ahlaken de olgunlaştırdığını bildirir. Çünkü Kuran, insana sadece inanmayı değil, imanla birlikte güzel ahlakı, adaleti, tevazuyu, affı ve paylaşmayı öğretir. Günlük hayatın karmaşasında yorulan ruh, Kuranla yeniden denge bulur; kalp, Rabbine yaklaşmanın huzurunu hisseder. Risale-i Nurun ifadesiyle, “Kuran, her asırda taze nazil oluyor gibi insanın ruhuna hitap eder.” Yani o, sadece 1400 yıl önce inen bir kitap değil, her an diridir, canlıdır; okuyanı her defasında başka bir hikmete eriştirir.

Sonuç olarak, Kuran okumak

Kuran okumak bir mümin için sadece görev değil, bir lütuf ve rahmettir. Çünkü her okunuşta günahlar affolur, kalp nurlanır, hayatın anlamı berraklaşır. Kuran, insanın iç dünyasındaki fırtınaları dindirir, sabır ve teslimiyetin ne demek olduğunu öğretir. Rabbimizin bize gönderdiği bu ebedî mektubu okumak; hem dünya huzurunun hem ahiret saadetinin kapısını aralamaktır. O hâlde Kuranı okumak, anlamak ve yaşamak, sadece bir tercih değil, insanın kendine karşı en büyük iyiliğidir.